بسم الله الرحمن الرحیم

 

انشاء

 

گیســوانت قشــنگ ورؤیــــایی         وعــده  دل پذیـــر فـــــردایــــی

قــــامت تو به سرو می مــــاند          و نگـــاهـت  چــو موج دریــایی

گریه هایت عجب دل انگیزاست        خنده هـــایت عجب تمـاشایی

بگذرد فصـــل سوزش و ســرما         چـو  بهـــاران  ز  راه مـی آیــی

  سر مــــا  را به  دامنت  گــیری          ای که  آقــــا  تـویی  و  مولایی 

من امیدم به کاهش غم هاست        تو بیـــا تــا بــه غم نیفـــزایی

در غـــزل های من نمی گنجی         بنــگــارم  بـــرایــت  انـشـــایی

 

۲۳/۱۰/۱۳۷۹
غروب جمعه - اراک