بسم الله الرحمن الرحیم
فردا سالروز آغاز ولایت آن آقایی است که هزار ودویست واندی سال است که در انتظار نشسته تا روزی به انتظار سبز منتظران پایان سرخی ببخشد .
چه خوش روزگاری است برای آنانی که در هنگامه ظهور آن حجت بی بدیل و ستاره ی بی نظیر بر گرداگرد او مانند حواریون حلقه زده اند و بر لب های او چشم دوخته تا کویر جان را از آب حیات کلمات او سیراب کنند .
چه خوش روزگاری است آن روزگار .
چه حلاوتی دارد پرده از رخ آن خورشید کنار زدن ودمی به آن سیمای مدنی برقع ومکی نقاب نگریستن .
انصافا شور انگیز است ...انصافا
آقاترین! سکوت مرا غرق نور کن
ما راقرین منت ولطف حضور کن
وقتی کناه کنج دلم سبز می شود
آقا شما شفاعت این ناصبور کن
می ترسم از شبی که به دجال رو کنیم
اقا تو را قسم به شهیدان ظهور کن *
پی نوشت:
۱- روز آغاز امامت امام حاضر حضرت حجت (عج) مبارک باد
۲- این شعر از سررسید به ظهور گرفته شده وشاعر ان در سالنامه ذکر نشده است
بسم الله الرحمن الرحیم