شـمیـم  کوثـر

بسم الله الرحمن الرحیم

 ای که از ماذنه ی نیزه تو قــرآن خواندی  
بـــر کــــویر دلشان آیه ی باران خواندی

«چه مبارک سحری بود وچه فرخنده شبی
    آن شب قدر»که تو سوره ی رحمان خواندی 

خواهرت منظره ی عشق تماشا می کرد 
لَحَـــظاتی که اذان با تن عریـــان خواندی

سر گلدسته ی دست تو اذان ،اصغر گفت
به نمازی که درآن معرکه ، میدان خواندی 

  نعش خورشید که دردشت به خون غلطیده 
   خـود بیاور ز چه پس خیل جوانان خواندی ؟!

تا ابد نام تو در مصحف دل ها جــــاریست
     ای کـــه از ماذنه ی نیزه تو قــرآن خواندی  

حسین مولوی ده کوثری 
۱۱/۹/۹۰
اراک