شـمیـم  کوثـر

شرارهء دل و جانــم خدا کنـــد کــه بیایـــی

که بی تومن به چه مانم ؟خدا کندکه بیایی

به  پیش  پای  عزیزت  گلابِ  جان و گِل دل

به  مقدمت  بفشانم ،خدا  کند که   بیایـی

به   مکتب  سخنت ای مجسّم همه  عالَم

جوانِ  عقل  نشانم ، خدا   کند  که  بیایـی

به  صبحِ روز قیامت ، دلم ذبیح  تو   بـاشد

فدایِ تو تن و جانم ، خدا کند که   بیــایـی

تکــی  ز جـلــوهء  نازت  برد غبار  گمان  را

هنوز  من به  گمانم ، خدا کنــد که  بیایــی

من این سرودوغزل را که نذرچشم توکردم

غزل  سرودم  وخوانم:  خدا  کند  که  بیایی

ز گوشه های دوچشمت گلاب گریه چکیده

فدایی  تو  بمانم  ،  خــدا  کند که بیــایی

مرداد ۷۹

ده کوثر